Ik ben Sanne
In 1976 werd ik als dochter van een Indisch-Nederlandse vader en een Nederlandse moeder geboren in Alkmaar. Ik ervaar de mix van mijn oorsprong, mijn verbeeldingskracht en de natuur als een rijkgevulde en gelaagde schatkist om vanuit te creëren. Samen met mijn man woon ik in Bergen, Noord-Holland – een omgeving waar bos, duinen, strand, zee en creatieve energie samenkomen. Hier voel ik ruimte om te vertragen, te zijn. Om mijn zintuigen het roer te geven en de schatten te ontdekken die langs de randen van mijn blikveld en bewustzijn opduiken. Om waarneming en verbeelding in elkaar over te laten vloeien.
Mijn blik haakt zich vast in het uitzicht over de weilanden. Een wijds uitzicht brengt rust in mijn systeem, terwijl mijn verbeeldingskracht feestviert in de steeds veranderende vormen, kleuren, geluiden en bewegingen in het landschap. Uitbundige bloesems, wegspringende plantenzaden, buitelende vleermuizen, laagvliegende, toeterende ganzen, een over het weiland getrokken mistdekbed, nachtelijke kikkerconcerten, indrukwekkende wolkenparades - er is altijd iets te zien en ontdekken.
Mijn makerschap wordt gevoed door drie energiestromen die zich met elkaar vermengen: verbeeldingskrachtstroom (puur, eigen bronwater, vol opborrelende ideeën), binnenwereldstroom (vol gevoel, beleving, verlangen, dromen) en buitenwereldstroom (die via mijn zintuigen binnenkomt).
Ik volg het liefst een organische, intuïtieve route waarvan ik de bestemming nog niet helemaal weet. Ik hou van vrij creëren en schatvinden in taal en beeld. Op gevoel hussel, schuif, knip en plak ik mijn woorden, en veeg, kras, krabbel, snij, rol, stempel en mix ik mijn materialen.
Voortborduren op ‘verfrassingen’ is mijn favoriete manier van creëren: de momenten waarop verf, inkt en water op elkaar reageren en er per verrassing landschappen, vormen, structuren en figuren opduiken in verf- en inktstromen.
Ik hou ervan te observeren en ontdekken op de vierkante (centi)meter. In de natuur, in beelden, kunst, structuren en texturen. Met mijn neus erbovenop, bewonderen en verwonderen. Hoe dingen zijn ontstaan en gemaakt. Hoe organismen leven, zich gedragen en bewegen. Hoe mooi, levend, uniek en ingenieus iets eruit kan zien. Met nieuwsgierigheid inzoomen op wat ik zie, maakt dat ik uitzoom op de gedachtenrondjes in mijn hoofd.
Struinend door een bos vallen me altijd gezichten en wezens op in stammen, stronken, knoesten en takken. En als er geen bomen in de buurt zijn, in vlekken, schaduwen en korstmossen.
Elke plek waar stenen of edelstenen zijn te vinden, is voor mij een ware schatkamer van kleurschakeringen, vormen, structuren, dieptes, mat-, glans, ruw-, glad- en grilligheden. Ik kan betoverd raken door stenen die me naar binnen trekken in hun microlandschappen.
Ik leef in balans tussen diepzeeduiken en snorkelen in ondiep water: in de gelaagdheid van mijn gevoelswereld, oorsprong en menszijn - en in de lichtheid van spelen, experimenteren, verwondering, fantasie en vrije creatie.
